Witamy serdecznie na stronie DPS Mogilno!
  • Dom Pomocy Społecznej im. Ojca Pio
    dla osób starszych i przewlekle chorych.

    Informacja całodobowa:
    (18) 549 13 70

    Zabiegi
    rehabilitacyjne

    Zadzwoń teraz

    Umów sie na zabiegi
    Fundacja Prawdziwy Dom

    dom pomocy spolecznej logo 150x150 Fundacja Prawdziwy DomFundacja “Prawdziwy Dom”

    Została ustanowiona przez Fundatora Tymona Klimka, aktem notarialnym przed notariuszem Stanisławem Ciągło w Kancelarii Notarialnej w Nowym Sączu przy ul. Dunajewskiego za repertorium  „A” nr 6061/2011 dnia 9 września 2011r działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie oraz postanowień statutu. Siedzibą fundacji jest miejscowość Mogilno, a  terenem działania  jest cały obszar Rzeczpospolitej Polskiej, przy czym w zakresie niezbędnym dla właściwego realizowania celów, Fundacja może prowadzić działalność także poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej. Głównym celem fundacji jest pomoc osoba z grupy zagrożonej wykluczeniem społecznym, czyli osób w podeszłym wieku, przewlekle  chorych i osób niepełnosprawnych. Wspiera osoby, które po przez nieudolny system polityki społecznej w kraju  oraz sytuacje rodzinną zostały skazane na życie w warunkach niegodnych człowieka. Na dzień obecny Fundacja wspiera finansowo 3 osoby przebywające w DPS, lecz lista oczekujących na wsparcie jest bardzo długa dlatego prosimy o wsparcie w imieniu całej Fundacji oraz wszystkich którzy liczą na pomoc.

    Struktura organizacyjna Fundacji.

    Zarząd Fundacji składa się z: Prezes- Tymon Klimek, V-c Prezes mgr Magdalena Dudzik, Członek Zarządu- Elżbieta Klimek. Radę Fundacji tworzą: Przewodniczący – mgr Marek Klimek, V-c przewodniczący – Natalia Bieniek i sekretaż – Maciej Blak. Prezes, Pan Tymon Klimek jest dyrektorem Domu Pomocy Społecznje dla osób przewlekle somatycznie chorych i osób w podeszłym wieku, od 3 lat. Jest specjalistą z zakresu zarządzania i organizacji jednostek  opieki społecznej oraz poszerza swoją wiedzę po przez kontynuacje nauki na kierunku medzycznym. Bierze aktywny udzial w rzyciu społeczno-kulturalnym regionu. Jest postacią szanowaną i rozpoznawaną wśród społeczności lokalnej. Wiceprezes, Pani Mgdalena Dudzik zawodowo pracuje jako psycholog transportu, wykładowca i trener kompetencji społecznych.  Jest właścicielką Pracowni Psychologiczno-Pedagogicznej w ramach której zajmuje się przeprowadzaniem badań psychotechnicznych kierowców i operatorów maszyn, prowadzeniem diagnozy psychologicznej, udzielaniem konsultacji psychologicznych oraz prowadzeniem szkoleń, warsztatów i treningów kompetencji społecznych, życiowych i rodzicielskich oraz komunikacji partnerskiej. Pracuje również jako wykładowca w szkole policealnej gdzie wykłada psychologię społeczną.
    Ukończyła  z wyróżnieniem studia wyższe na kierunku: psychologia,  specjalność: psychologia  kliniczna i osobowości  w Wyższej Szkole Biznesu-National Louis University w Nowym Sączu w 2011 roku oraz  studia podyplomowe z psychologii transportu na Uniwersytecie Jagiellońskim, zakończone w 2012 roku. Jest uprawnionym psychologiem do przeprowadzania badań psychologicznych kierowców i operatorów maszyn w ewidencji psychologów prowadzonej przez Marszałka Województwa Małopolskiego. Ponadto posiada uprawnienia pedagogiczne, które zdobyła na kursie kwalifikacyjnym realizowanym przez Krakowski Instytut Rozwoju Edukacji. Jest również absolwentką Szkoły Mediacji realizowanej przez Krajowe Centrum Mediacji według standardów ENMA (Europejska Akademia Negocjacji i Mediacji) Statut Fundacji “Prawdziwy Dom” (Pobierz)statut 2013

    Poradnik dla opiekunów oraz rodzin osób w podeszłym wieku

    Problematyka Starości w Polsce

    W ostatnich latach w polskim piśmiennictwie z zakresu nauk medycznych i społecznych obserwuje się wzrost zainteresowania problematyką starości; ma to związek z postępującym procesem starzenia się polskiego społeczeństwa. Refleksja nad starością obejmuje wiele różnych zagadnień, wśród których sporo miejsca poświęca się kwestii aktywizowania seniorów, włączania ich w życie społeczne, w celu przeciwdziałania izolowaniu tej części populacji. Aktywizowanie jest rozumiane wieloaspektowo— termin ten obejmuje zarówno rozpowszechnianie edukacji osób starszych (Uniwersytety Trzeciego Wieku, kursy komputerowe), promowanie inicjatyw seniorskich jak i propagowanie zdrowego stylu życia. . Próbą zatrzymania  procesu marginalizacji ludzi starszych  są przedsięwzięcia mające na celu aktywizowanie seniorów, aby były one skuteczne  muszą dotrzeć wprost do samych zainteresowanych, czyli do osób starszych. Powstaje trudność, którą można porównać do błędnego koła, ponieważ aby zaktywizować, a więc wydobyć ze stanu izolacji i wycofania starsze osoby, należy najpierw do nich dotrzeć, co nie jest łatwym zadaniem. Wydaje się, że w dobie kultury masowej i rozpowszechnienia środków masowego komunikowania nie można nie dostrzec potencjalnego znaczenia, jakie mogą mieć tutaj media zarówno drukowane, jak i elektroniczne.      Wsparcie społeczne starszych ujmowane jest przez autorów jako zapobieganie izolowaniu seniorów za pomocą nakłaniania ich do kontaktów z innymi ludźmi, zwłaszcza do spotkań towarzyskich, utrzymywania do późnego wieku relacji z przyjaciółmi, znajomymi. Część autorów dostrzega problem częstego marginalizowania osoby starszej w rodzinie oraz podkreśla konieczność włączania jej do aktywnego uczestnictwa w życiu i problemach rodziny. Podkreśla się, że brak wsparcia wpływa nie tylko na zdrowie, ale i na umieralność osób w podeszłym wieku („samotni żyją krócej”). Partycypacja społeczna starszych osób jest to (w ujęciu autorów publikacji w czasopismach popularnych) przede wszystkim uczestnictwo w grupach rówieśniczych; sporadycznie pojawia się problematyka dialogu międzygeneracyjne-

    go i podkreślanie potrzeby nawiązywania tego typu kontaktów przez seniorów.

    W kilku artykułach podejmuje się problem jakości życia osób starszych w domach pomocy. Oceny tego typu placówek w analizowanym piśmiennictwie z reguły są pozytywne. Według autorów publikacji zamieszkanie w domu pomocy społecznej zapewnia starszej osobie stałe kontakty społeczne, przede wszystkim z rówieśnikami, a tym samym gwarantuje aktywność w gronie innych seniorów.

    Problematyka grup samopomocowych i wolontariatu starszych osób to tematy bardzo rzadko podejmowane przez autorów czasopism.

    Współpraca z mediami stanowi bardzo istotny fragment każdej działalności, także działań z zakresu promocji zdrowia. W odniesieniu do problemu szeroko pojętej aktywności społecznej starszych osób, rozpatrywanej w kierunku zdrowia, media mogą odgrywać szczególnie istotną rolę, polegającą przede wszystkim na uwrażliwianiu opinii społecznej na problem izolacji i marginalizacji seniorów.

    Tymon Klimek

    Zmiany charakterologiczne

    Charakter ludzi starszych nie ulega zmianie. Pojawia się natomiast nasilenie cech charakteru widocznych w młodości występują tzw. cechy karykaturalne. Osoba sympatyczna, może się stać przesadnia miła, a złośnik nadal, możliwe, że bardziej, będzie złośliwy i nieprzyjemny dla otoczenia. Z upływem lat, obserwuje się utrwalenia tych cech, które były przez całe życie pielęgnowane, które wynikają z zawodowych czy prywatnych priorytetów.

    Ludzie starsi nie lubią zmian i innowacyjnych rzeczy w swoim otoczeniu. Wolą pozostać przy tym, co znają i wiedzą, jak należy z tym postępować.

    Znacznie spada poziom zainteresowań. Człowiek, gdy jest już w podeszłym wieku, lekceważy to, co nowe, także młode pokolenie, nierzadko staje się to podłożem konfliktu pokoleń.  Starsi nie potrafią lub jest im niezwykle trudno zaadoptować się w nowych warunkach mieszkaniowych czy życiowych. Nawet jednorazowy nocleg poza domem może stanowić problem. Wszystko, co nowe, nieoczekiwane wywołuje lęk i niepokój. Zmniejsza się zdolność do sterowania uczuciami, ogranicza się chęć kontaktu z innymi ludźmi oraz intensywność przeżyć.

    Zmiana osobowości wyraża się labilnością emocjonalną, huśtawkami nastrojów oraz sprzecznymi reakcjami na bodźce, np. śmiech na wieść o śmierci. Miłość, którą człowiek dawał w młodości, staje się miłością ksobną w wieku podeszłym (polegające na braniu do siebie zachowań innych osób). Ludzie starsi pragną być zauważani, doceniani, być w centrum zainteresowania. Jak każdy, nie lubią, gdy się im nie okazuje należytej uwagi, lekceważy, nie zaprasza do wspólnego egzystowania. Nasze niepoprawne podejście do seniorów może stać się przyczyną rozwoju depresji. W okresie starości konieczne jest zaspokajanie potrzeby poczucia bezpieczeństwa, szacunku, rozmowy i bliskości. Osoby w podeszłym wieku chcą być jeszcze potrzebne, nie chcą być ciężarem i pragną być samodzielne.

    Pamiętajmy! Jakie relacje panują w naszym domu, w jakim klimacie, szacunku i zrozumienia dla starszych wyrastają nasze dzieci taka będzie również nasza starość. Edukacja do starości to przygotowanie siebie i następnych pokoleń do procesu starzenia się. Sprawność intelektualna osób w podeszłym wielu rozumiana jako wiedza ogólna i zasób słów nie zanika. Zmniejsza się natomiast wydolność intelektualna. W związku z tym starsiludzie potrzebują więcej czasu, aby wykonać jakąś czynność intelektualną. Należy podkreślić również, iż sprawność intelektualna podlega treningowi.

    Badania gerontologiczne wykazały, iż ogólna wiedza i zasób słów zostają zachowane, chyba, że doszło do ich wymazania na skutek zmian organicznych w mózgu. Natomiast zdolność do zapamiętywania, koncentracji  czas reakcji zmniejszają się wraz z wiekiem. Stąd też dawna sprawność działania, wydolność intelektualna  jest w starszym wieku ograniczona. Natomiast podczas wykonywania zadań niepodlegających kontroli czasu osoby starsze nie wykazują znamiennych różnic sprawnościowych.

    Reasumując naturalnymi cechami psychiki, które w mniejszym lub większym stopniu mogą  pojawiać się w starszym wieku są:

    -zmniejszenie ilości zainteresowań, zwłaszcza rzeczami nowymi

    -zasadniczość i sztywność poglądów

    -lęk przed wszystkim nowym i zmianami

    -osłabienie kojarzenia

    -zmiany wrażliwości uczuciowej, łatwe wzruszanie się

    -lekceważenie nowych czasów i młodego pokolenia

    -drażliwości labilność emocjonalna

    -skłonność do zamykania się w sobie

    -koncentracja na swoich dolegliwościach

    -poczucie niedopasowania i irytacji otaczającym światem.

    Opieka nad osobami starszymi

    Za wiele zmian zachodzących w psychice starzejącego się człowieka odpowiedzialne jest jego otoczenie. Spychanie go na margines życia, monotonia i szarzyzna życia może być przyczyną niezadowolenia, frustracji i zamykania się sobie. Traktowanie ludzi starych jak dzieci (używanie zdrobnień, lekceważenie) może również wyrządzić wiele szkody. starszy człowiek funkcjonuje lepiej w znanym sobie otoczeniu.

    Drastyczna zmiana tego otoczenia, może spowodować znaczne pogorszenie codziennego funkcjonowania! Niezwykle istotne jest troska rodziny i otoczenia o sytuację socjalną człowieka starszego.

    Opiekując się osobami starszymi należy stwarzać atmosferę zaufania, bowiem osoby takie unikają przyjmowania pomocy od osób obcych. W przypadku zlecenia osobie w podeszłym wieku jakiegoś zadania, należy ułożyć je w ciąg czynności i dążyć do uzyskania stereotypu, nie  poleca się wprowadzania jakichkolwiek zmian, burzących utrwalony i znany porządek. Starzenie się nie jest łatwym ani przyjemnym procesem. Czeka każdego. Nie wszyscy muszą jednak borykać się z problemami opisanymi powyżej. Aby zapobiegać lub minimalizować zachodzenie zmian psychologicznych wieku starczego, należy prowokować mózg do wysiłku. Zaleca się czytanie książek, rozwiązywanie krzyżówek i spędzanie czasu z ludźmi otwartymi i towarzyskimi. Dla ludzi w podeszłym wieku ważne jest także przebywanie w gronie rówieśników i świadomość, że nie są osamotnieni. Jednym z głównych lęków pojawiających się u ludzi starszych jest bardzo silna obawa przed samotnością, zniedołężnieniem i procesami dezintegracyjnymi zachodzącymi we własnym ciele. Dlatego tak ważne w tym okresie życia jest wsparcie osób bliskich. Ludzie starsi, którzy będą mieli dobre relacje z dziećmi, z wnukami lepiej sobie poradzą, rzadziej doświadczą alienacji, opuszczenia i zgorzknienia. I tak, aby senior dobrze egzystował i w pełni się realizował według profesora Brunona Synaka muszą być zaspokojone jego podstawowe potrzeby.

    Kontakt z nami

    Aby się z nami skontaktować, skorzystaj z poniższych rodzajów kontaktu:

    Telefon: 18 549 13 70, 694 261 299
    Email: domopiekicalodobowej@poczta.fm

    Mogilno 233, 33-326 Mogilno

    Jak dojechać?